Europejską. Przeciw było ponad 52 procent przy frekwencji przekraczającej 80 procent. Reakcje
w Europie okazały się równie wymowne co sam wynik. Süddeutsche Zeitung napisał, że Islandczycy
nie dorośli do demokracji i że takie sprawy w ogóle nie powinny podlegać referendum, a w mediach
zaczęło krążyć określenie o rybackiej mafii, która miała zablokować akcesję.
Bronisław Wildstein tłumaczy, dlaczego wynik z wyspy liczącej niecałe pół miliona mieszkańców
wart jest uwagi. Islandia jest w Schengen, korzysta ze wspólnego rynku i zachowuje suwerenność
w polityce handlowej, więc trudno wskazać, co miałaby zyskać na członkostwie. Rybołówstwo
i rolnictwo, na których opiera się jej gospodarka, po wejściu do Unii stanęłyby wobec tej samej
logiki, którą pokazała umowa z Mercosur: europejscy producenci związani regulacjami, konkurenci
z zewnątrz bez tych ograniczeń.
Rozmowa schodzi też na to, kto i jak głosował. Za negocjacjami była głównie stolica, przeciw
wieś i rybacy, co uruchomiło znany schemat dzielenia obywateli na lepszych i gorszych.
W szerszym kontekście pojawia się cytat z korespondenta Wall Street Journal o tym, że Unia
straciła atrakcyjność wśród zamożnych państw, a chcą do niej wchodzić głównie kraje biedne
albo szukające ochrony przed Rosją. Na koniec wątek francuski i niemiecki oraz pytanie,
czy Polska potrafi rozmawiać o bilansie członkostwa bez poczucia szantażu.
W tym odcinku m.in
